B a r b a k a n

Artyści festiwalu

Dyrektor naczelny i artystyczny Warmińsko – Mazurskiej Filharmonii w Olsztynie. Posiada ogromne doświadczenie operowe, zdobyte w czasie wieloletniej pracy dyrygenta, a potem dyrektora artystycznego w Operze Krakowskiej oraz w Wildwood Festival Opera Orchestra AR (USA), którego był dyrektorem muzycznym. Przygotował wiele premier operowych, w tym kilka prawykonań. Między innymi w 2007 r. podczas Festiwalu Muzyki Polskiej, w ramach obchodów Roku Szymanowskiego we współpracy z PWM dokonał światowego prawykonania nieznanej operetki K. Szymanowskiego Loteria na mężów czyli narzeczony nr 69. Zrealizowany przez P. Sułkowskiego w 2004 r. w Krakowie Gwałt na Lukrecji B. Brittena został uznany na Bydgoskim Festiwalu Operowym za najlepszy spektakl roku. Współtwórca Krakowskiej Opery Kameralnej, z którą zrealizował kilka produkcji. W latach 2008-09 pracował jako zastępca dyrektora Chóru Polskiego Radia w Krakowie, był kierownikiem muzycznym Toruńskiej Orkiestry Symfonicznej (2009 – 2011), a także pierwszym gościnnym dyrygentem Signature Symphony Orchestra (2008 – 2014) w Tulsa (USA).

Współpracuje z wieloma orkiestrami, a także zajmuje się pracą dydaktyczną na Akademii Muzycznej w Bydgoszczy, gdzie prowadzi klasę dyrygentury. Od 1993 do 2016 roku dyrygent orkiestry POSM im. F. Chopina w Krakowie, z którą we Francji realizował programy edukacyjne dla francuskiej młodzieży. Pomysłodawca i dyrektor artystyczny Festiwalu Barbakan, odbywającego się w okresie letnim w Krakowie. W 2008 roku, w ramach Festiwalu Rozstaje poprowadził jubileuszowy koncert na Rynku Głównym w Krakowie z G. Zamfirem. W 2010 r. koncertem w kościele św. Piotra i Pawła w Krakowie zainaugurował działalność Fundacji Panteon Narodowy. Zrealizował nagranie z muzyką B. Chajdeckiego do serialu historycznego Czas Honoru.

W 2010 roku, w Pampelunie (Hiszpania), na zaproszenie Coro Premier Ensamble De La A.G.A.O, przygotował premierę Carmen G.Bizeta wraz z Orquesta Sinfonica de Navarra. W 2010 wraz z Orkiestrą Akademii Beethovenowskiej zrealizował międzynarodowy projekt operowy Fidelio – ofiarom holokaustu – L.v. Beethovena, a przedstawione w kilku miastach w Polsce spektakle uzyskały bardzo dobre recenzje m.in. w prestiżowym, angielskim czasopismie Opera. W 2011 roku z Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Warmińsko-Mazurskiej odbył podróż koncertową do Hiszpanii, gdzie w Bilbao i w Pampelunie pod jego kierownictwem przygotowano spektakle Tosca G. Pucciniego. Rok później z tą samą orkiestrą oraz solistą E. Kunzem zainaugurował w Filharmonii Narodowej w Warszawie cykl „Wielkie koncerty fortepianowe”. W 2011 uzyskał tytuł doktora, w 2015 doktora habilitowanego sztuki muzycznej, a w 2017 profesora nadzwyczajnego. W 2016 roku poprowadził koncerty ze zwycięzcami Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. H. Wieniawskiego w Olsztynie, Łodzi, Warszawie oraz podczas Międzynarodowego Festiwalu Skrzypcowego w St. Petersburgu wraz z M. Vengerovem. Podejmuje wiele działań propagujących twórczość Feliksa Nowowiejskiego, a w ramach obchodu Roku Feliksa Nowowiejskiego 2016 wykonał z Orkiestrą Filharmonii Warmińsko – Mazurskiej koncerty z oratorium "Quo Vadis" w Krakowie, Barczewie, a taże w Warszawie. W Filharmonii Narodowej w w/w projekcie wystąpili wybitni soliści: Aleksandra Kurzak, Artur Ruciński oraz Rafał Siwek, z którymi dokonano nagrania fonograficznego.

Od 2012 – 2016 roku członek Rady Programowej Radia Olsztyn. Otrzymał wraz z orkiestrą Warmińsko – Mazurskiej Filharmonii Statuetkę św. Jakuba w dziedzinie kultura za rok 2012 za widowisko taneczno – muzyczne Dziadek do orzechów P. Czajkowskiego. W 2013 roku Warmińsko-Mazurski Klub Biznesu, za działalność artystyczną i popularyzowanie muzyki klasycznej wśród mieszkańców regionu Warmii i Mazur, przyznał mu tytuł i statuetkę Osobowość Warmii i Mazur w kategorii kultura. Od 2014 wiceprzewodniczący Zarządu Zrzeszenia Filharmonii Polskich. W 2014 roku prowadzona przez P. Sułkowskiego Filharmonia Warmińsko – Mazurska otrzymała statuetkę Laur „Najlepszym z Najlepszych” za sukcesy i osiągnięcia na skalę ogólnopolską i międzynarodową za promocję Warmii i Mazur w 2013 roku. Uhonorowany Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis (2014), statuetką Pegaza za" twórcze osiągnięcia w dziedzinie kultury Warmii i Mazur"(2015), a także Srebrnym Krzyżem Zasługi (2016).

 „… Już po pierwszych taktach słychać, że założona w 2003 roku

Orkiestra Akademii Beethovenowskiej z Krakowa składa się z najbardziej

uzdolnionych, młodych talentów muzycznych w Polsce.”

Annika Senger/ Online Musik Magazine

ORKIESTRA AKADEMII BEETHOVENOWSKIEJ

Jeden z czołowych polskich zespołów symfonicznych młodego pokolenia. Tworzą go pasjonaci – najwybitniejsi studenci i absolwenci europejskich wyższych szkół muzycznych, m.in.; Akademia Muzyczna w Krakowie, Hochschule Für Musik Und Darstellende Kunst w Stuttgarcie, Hochschule für Musik w Karlsruhe, Royal Music Conservatoire w Brukseli, Conservatoire International de Musique w Paryżu oraz Universität für Musik und darstellende Kunst w Grazu.  Zespół rozpoczął działalność w 2003 roku, po sukcesach na 53 festiwalu Jünger Künstler Bayreuth.

W 2005 roku, za sprawą Prezes Elżbiety Pendereckiej, Orkiestra Akademii Beethovenowskiej, zadebiutowała podczas IX Wielkanocnego Festiwalu Ludwiga van Beethovena w Warszawie,  gromadząc wyśmienite recenzje oraz otrzymując wiele zaproszeń do udziału w prestiżowych festiwalach w kraju i za granicą.

W tym samym roku nagrana została pierwsza studyjna płyta z muzyką polską dla wytwórni DUX z utworami Wieniawskiego, Pendereckiego i Bacewicz.

Orkiestra nagrała dotychczas siedemnaście płyt, między innymi dla wytwórni DUX Poland, Centaur Reccord USA, Le Foxx Music oraz Universal Music. Zespół podpisał również kontrakt z renomowaną oficyną wydawniczą EMI London KPM, dla której regularnie nagrywa klasykę choć nie tylko. Z równie wielkim sukcesem jak po partytury muzyki wysokiej, Orkiestra Akademii Beethovenowskiej sięga po klasykę muzyki rozrywkowej czy filmowej. Na swym koncie ma nagrania ścieżek filmowych dla takich gigantów jak Warner Bros czy Monolith, współpracę z kompozytorami Hansem Zimmerem, Elliotem Goldenthalem, Michałem Lorencem i Janem A. P. Kaczmarkiem, a także rejestrację niezwykle popularnego albumu „Siedem Pieśni Marii” (Universal Music Polska), który w błyskawicznym tempie zyskał miano platynowej płyty, sprzedając się w nakładzie przekraczającym 300 tysięcy egzemplarzy.

Artystyczną i organizacyjną pieczę nad zespołem pełni od samego początku manager  Marcin Klejdysz, absolwent Akademii Muzycznej w Krakowie oraz absolwent studiów podyplomowych Zarządzanie Kulturą w Wymiarze Europejskim. Wraz z Panią Prezes Elżbietą Penderecką i Stowarzyszeniem Ludwiga van Beethovena, kreują nowoczesny – nieinstytucjonalny styl zarządzania dużym zespołem artystów, który w połączeniu z wieloma środowiskami oraz stałymi partnerstwami od niemal 12 lat buduje intensywny i  regularny sezon koncertowy OAB.

Wysoką klasę orkiestry potwierdza również współpraca z największymi autorytetami sztuki dyrygenckiej, kompozytorami i solistami, wśród których znaleźli się m.in.: Krzysztof Penderecki, Jacek Kaspszyk, Gabriel Chmura, Jose Cura, Michał Dworzyński, Wolfgang Seeliger, Łukasz Borowicz, Cristiano Vasquez, Michał Klauza,  Piotr Sułkowski, Paweł Przytocki, Steven Isserlis, Krzysztof Jabłoński, Aleksandra Kurzak, Łukasz Długosz, Małgorzata Walewska, Aleksander Kobrin, Wibi Soerjadi, Thomas Quasthoff, Aleksander Kobrin, Konstantin Scherbakov, Ingolf Wunder, Christian Lindberg, Oystein Baadsvik, Kevin Kenner, Bartosz Koziak, So-Ock Kim, Iwona Sobotka czy Rafał Bartmiński.

W 2010 roku zespół ponownie zagościł na Festiwalu Young Euro Classic w Berlinie, a dzięki nowatorskiej inicjatywie p.n. „Comarch Young Europe Experience 2010” także w prestiżowych niemieckich salach koncertowych: Alte Oper Frankfurt, Konzerthaus Dortmund oraz Gesteig Monachium. W latach 2009, 2012 i 2013 na zaproszenie Wiedeńskiego Towarzystwa Muzycznego Orkiestra Akademii Beethovenowskiej wystąpiła w legendarnej Złotej Sali Musikverein w abonamentowym cyklu Musik der Meister. Ubiegły rok zaowocował sukcesami w ramach XVIII edycji Wielkanocnego Festiwal Ludwiga van Beethovena, IV Festiwalu Muzyki Polskiej w Moskwie, Last Night of the Proms in Cracow oraz spektakularnym finałem Festiwalu Muzyki Filmowej – Międzynarodową galą 100-lecia stowarzyszenia ASCAP. Orkiestra Beethovenowska dzięki współpracy z Instytutem Adama Mickiewicza kontynuowała współpracę z Chórem Koncertowym Darmstadt, gdzie regularnie od 2011 roku jest zespołem rezydującym. OAB przykłada ogromną wagę do edukacji najmłodszych melomanów. Przy wsparciu Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej, oraz lokalnych samorządów zrealizowano kilkadziesiąt koncertów w cyklach: „Bolek i Lolek symfonicznie”, „Bajkowe Melodie”, „Ptasie plotki czyli rzecz o muzyce”, na zaproszenie Krakowskiego Biura Festiwalowego zespół zainaugurował otwarcie Hali Areny dla 16 tysięcy najmłodszych widzów w produkcji „PIixar in concert”.

Obecnie Orkiestra Akademii Beethovenowskiej koncertuje w kraju i za granicą, realizując m.in.VI edycję autorskiego cyklu „Jeszcze polska muzyka…” promującego zapomnianą polską muzykę. Cykl ten odbywa się pod patronatem Województwa Małopolskiego, Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz samorządów.

Od listopada 2013, na zaproszenie artystów OAB, funkcję Pierwszego Dyrygenta objął maestro Jacek Kaspszyk. (www.oab.com.pl)

Muzyka dawna, w szczególności barokowa, budzi w słuchaczach ogromny podziw, a instrumentalistom i muzykologom spędza sen z powiek, gdyż jej wykonywanie do łatwej sztuki nie należy.  Jednak chętnie i coraz częściej sięgamy do tej muzyki, próbując przezwyciężyć wszystkie niewiadome. Swój renesans przeżywają dziś rekonstrukcje dawnych instrumentów, między innymi trąbki naturalne.

Historia instrumentów dętych blaszanych, szczególnie trąbek, jest długa i bogata. Trąbki naturalne istniały już dużo wcześniej przed barokiem. Trębacze grający na tych instrumentach zatrudniani byli na dworach i przy kościołach. Np. w 1460 roku dwór królewski w Insbrucku kupił dwie trąbki tzw. Clareten Trompeten, a w kościele św. Marii w Lubece, w 1474 roku po raz pierwszy zostali zatrudnieni tzw. Klarryter, czyli trębacze-clariniści. Samo pojęcie clarino w muzyce pojawia się stosunkowo późno, bo dopiero w 1561 roku i pochodzi z terenów dzisiejszych Niemiec, gdzie pierwszy raz słyszymy o trębaczu grającym głos clarino w Annabergu w Saksonii.

Sztuka clarino osiągnęła swoje apogeum w twórczości Bacha i Händla, bo w większości ich dzieł rzeczywiście pojawia się trąbka grająca ważny, jeśli nie najważniejszy głos. Ten głos w partyturze pojawiał się, jako pierwszy, a dopiero później zapisane były skrzypce, flety, oboje itd. Dlatego clariniści byli bardzo poważaną i elitarną grupą zawodową, a ich wynagrodzenie wśród muzyków było najwyższe. Do wielkiej popularności clarino przyczynili się również ówcześni wykonawcy, jak John Bull, czy kojarzony z Bachem słynny Gottfried Reiche.

Wykorzystywanie kopii instrumentów z epoki jest powrotem do źródeł i próbą odnalezienia brzmienia zbliżonego do wzoru, jakim były zespoły tamtych czasów. Bogate zbiory muzyczne XVII i XVIII wiecznego Gdańska pozwalają na podjęcie próby kontynuacji wspaniałej tradycji wykonawczej. Najwcześniejsze wiadomości o muzykach w Gdańsku wiążą się z Dworem Artusa. Regulamin z 1421 roku informuje dokładnie, że było ich czterech. Jedną parę stanowili Pfeiffer (piszczkowie), a drugą Trompeter (trębacze) Oprócz piszczków miejskich istnieli w Gdańsku również Turmpfeifer (piszczkowie wieżowi), byli to zaprzysiężeni strażnicy miejscy zrzeszeni w cechu o nazwie Turmpfeiferdienst (urząd piszczków miejskich). Grali oni na wieżach kościoła NMP i św. Katarzyny. W końcu XVI wieku doszedł trzeci grający na wieży kościoła św. Jana.
Ich obowiązkiem było ostrzeganie, witanie fanfarami dostojnych gości i ogłaszanie godzin zamknięcia bram miasta. Piszczkowie na wieży kościoła św. Katarzyny co pół godziny grali krótkie hejnały, co godzinę dłuższą melodię (prawdopodobnie pieśni religijne). Ponadto w pogodne dni niedzielne
i święta mieli przygrywać na wieży kościoła:

                ,,Turmpfeifer […] powinni także, jak we właściwym mieście się to robi, gdy jest pora jedzenia, w dni świąteczne i przy dobrej pogodzie w niedzielę na kilka głosów na wieży jeden lub dwa kawałki odtrąbić.”

Ich proste sygnały (Turmblasen) przekształciły się szybko w bardziej kunsztowną muzykę (Turmmusik). Na początku XVI wieku spotykamy pierwszą informację o przyjęciu na miejską służbę czterech muzyków występujących dotychczas w Dworze Artusa. Muzycy ci o znanych nam nazwiskach (Henryk Hyl, Wolfgang Bottener, Hans Hyrssacker, Adam Koning), byli specjalnie wynagradzani i nosili liberie. Zadaniem ich było spełnianie funkcji heroldów i towarzyszenie poselstwom, a także odtrąbianie edyktów i postanowień Rady Miejskiej. Uczestniczyli oni również, już jako Feldtrompetern (trębacze polowi) w wyprawach wojennych. Ponadto od połowy XVI wieku obowiązywał ich udział w nabożeństwach w kościele NMP oraz gra na wieży ratuszowej dwa razy dziennie z wyjątkiem piątku, od wiosny do św. Marcina (11.11). Od połowy XVI wieku poza graniem na wieży strażnicy sprawowali muzyczną służbę na chórze kościelnym:

 ,,… w niedziele i święta z instrumentami w usługiwaniu na chórze kościelnym powinni pomóc, przynajmniej dwóm głosom: dyskantowi i basowi, dzięki czemu głosy w chórze mocniej mogą być zaznaczone…”

Zespół Tubicinatores Gedanenses  propaguje powracającą modę  na wykonywanie muzyki dawnej na instrumentach  historycznych, a także składa hołd niezwykle kiedyś popularnemu i wirtuozowskiemu instumentowi, jakim była trąbka naturalna.

Paweł Hulisz

Bomsori Kim jest laureatką drugiej nagrody 15. Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. Henryka Wieniawskiego w Poznaniu.

Ukończyła Seoul National University, gdzie studiowała pod kierunkiem Y.U. Kim. Obecnie studiuje w nowojorskiej Juilliard School w klasie S. Rosenberg i R. Copesa. Odnosiła sukcesy w znaczących konkursach międzynarodowych, m.in. w 15. Międzynarodowym Konkursie im. P. Czajkowskiego (V nagroda), Konkursie im. Królowej Elżbiety (laureatka), w 2013 r. wygrała 62. Międzynarodowy Konkurs Muzyczny ARD w Monachium, a w 2012 r. została laureatką hanowerskiego Konkursu Skrzypcowego im. J. Joachima. Występowała w prestiżowych salach koncertowych u boku wybitnych artystów takich jak: Andrey Boreyko, Marin Alsop, Hannu Lintu, Christopher Lee, i  inni.

Bomsori Kim występowała w Wiedeńskim Musikverein, Sali im. Czajkowskiego w Moskwie, Filharmonii w St. Petersburgu, Radio Concert Hall w Bratysławie, Finlandia Hall w Helsinkach, w Herkulessaal i Prinzregententheater w Monachium, Berlińskiej Filharmonii, Seoul Arts Center.

Koncertowała z orkiestrami Bayerischer Rundfunk, Moscow Symphony Orchestra, Narodowej Orkiestrze Belgijskiej, NDR Radiophilharmonie Hannover, Helsinki Philharmonic Orchestra, Royal Chamber Orchestra of Wallonia, Münchener Kammerorchester, Sendai Philharmonic Orchestra, Kobe City Chamber Orchestra, Qingdao Symphony Orchestra, Xiaman Philharmonic Orchestra, Beijing Broadcasting Symphony Orchestra, KBS Symphony Orchestra, Buchon Philharmonic Orchestra, Busan Philharmonic Orchestra, Incheon Philharmonic Orchestra, Montreal Symphony Orchestra.

Gra na skrzypcach Joannesa Baptisty Guadagniniego, Turyn 1774, wypożyczonych przez azjatycki Bank Instrumentów Kumho.

Jest laureatką III nagrody na XIII Międzynarodowym Konkursie im. H. Wieniawskiego w Poznaniu w 2006 r. Laureatką I nagrody i nagrody specjalnej na V Międzynarodowym Konkursie im.K. Szymanowskiego w Łodzi, zwyciężczynią Ogólnopolskich Przesłuchań Skrzypków w Elblągu, XVI Ogólnopolskiego Konkursu Bachowskiego w Zielonej Górze, zdobywczynią nagrody specjalnej za najlepsze wykonanie koncertu Mozarta na XXII Międzynarodowym Konkursie Valsesia Musica we Włoszech. Skrzypaczka koncertowała w: Albanii, Austrii, Brazylii, Bułgarii, Chinach, Estonii, Gruzji, Japonii, Niemczech, Rosji, Rumunii, Słowacji, Szkocji, Szwajcarii, Szwecji, Turcji, USA, we Włoszech, na Ukrainie, Litwie i Łotwie a także w wielu miastach Polski. Współpracowała z większością krajowych zespołów filharmonicznych (Bydgoszcz, Gdańsk, Kraków, Lublin, Łódz, Poznań, Toruń, Warszawa, Zielona Góra), a ponadto z Narodowa Orkiestrą Polskiego Radia w Katowicach, Orkiestrą Polskiego Radia „Amadeus”, Polską Orkiestrą Radiową, Orkiestrą Kameralną Miasta Tychy „Aukso”, Orkiestrą Kameralną „Leopoldinum”, Orkiestrą Kameralną „Wratislavia”, Sinfonietta Cracovia, Sinfonia Iuventus, Sinfonia Varsovia, Sinfonia Viva. Wśród zagranicznych zespołów, które jej partnerowały, znajduja się orkiestry kameralne z Kaliningradu i Zurychu oraz symfoniczne z Ankary, Getyngi, Tirany i Sao Paulo. Koncerty z jej udziałem prowadzli m.in. Mirosław Jacek Błaszczyk, Łukasz Borowicz, Massimiliano Caldi, Agnieszka Duczmal, José Maria Florencio, Robert Kabara, Vladimir Kiradjiev, Jerzy Maksymiuk, Wojciech Michniewski, Marek Moś, Marek Pijarowski, Maxim Vengerov, Antoni Wit. Jako kameralistka współpracowała m.in. z Jose Gallardo, Wldemarem Malickim, Marcelo Nisinmanem, Olgą Pasiecznik, Ewą Pobłocką. Anna Maria Staśkiewicz wystąpiła w charakterze solistki na estradach wielu renomowanych sal, m.in. Municipal Theatre w Sao Paulo, Kaisersaal we Frankfurcie nad Menem, Raitt Recital Hall w Malibu (USA), Hatch Recital Hall, Eastman School of Music w Rochester (USA), Grossmunster w Zurichu, Kioi Hall w Tokio, Auli UAM w Poznaniu, Filharmonii Narodowej w Warszawie, Studio S1 PR im. W.Lutosławskiego w Warszawie, Zamku Królewskiego w Warszawie. Anna Maria Staśkiewicz jest sześciokrotną stypendystką Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Fundacji Yamaha Europa oraz laureatką programu stypendialnego „Młoda Polska”.

Ukończył z wyróżnieniem Akademię Muzyczną w Krakowie w klasie Janusza Olejniczaka. Brał udział w kursach mistrzowskich najwybitniejszych pedagogów fortepianu, między innymi Andrzeja Jasińskiego, Oxany Jablonskiej, Lee Kum-Singa i Ryszarda Baksta. Obecnie wykłada w Akademii Muzycznej w Krakowie, gdzie w 2015 roku otrzymał tytuł doktora habilitowanego.Jest laureatem wielu nagród i wyróżnień na konkursach pianistycznych oraz festiwalach w kraju i za granicą, między innymi w Kil (Szwecja), Glasgow i w Londynie, a także na Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku i Festiwalu Talentów w Tarnowie. Występuje na estradach koncertowych Polski (Festiwal Pianistyki Polskiej w Słupsku, Festiwal Muzyczny Polskiego Radia w Warszawie, Festiwal „Bravo Maestro” w dworku Paderewskiego w Kąśnej Dolnej, Festiwal Talentów w Tarnowie, Międzynarodowy Festiwal Muzyki Współczesnej „Warszawska Jesień”, Warszawskie Spotkania Muzyczne, „Muzyka na Szczytach” w Zakopanem, Festiwal Muzyki Polskiej w Krakowie, Międzynarodowe Dni Kompozytorów Krakowskich), w niemal całej Europie, na Bliskim Wschodzie i w Japonii, zbierając znakomite recenzje. Brał również udział w festiwalach chopinowskich w Gandawie (Belgia), Valldemossie (Majorka) i Nohant (Francja). Dokonał nagrań dla Polskiego Radia i Telewizji. Zagrał rolę Fryderyka Chopina w filmie zrealizowanym przez Telewizję Japońską.

W 2004 roku została wydana jego płyta z utworami Sergiusza Prokofiewa, na której znajduje się między innymi niezwykle rzadko wykonywana kompletna wersja Suity z baletu „Romeo i Julia” op. 75 oraz wirtuozowska VI Sonata fortepianowa. W 2005 roku jego nagranie Etiudy E-dur op. 10 nr 3 znalazło się na chopinowskiej płycie najwybitniejszych polskich pianistów i laureatów konkursów chopinowskich. W tym samym roku wraz z Januszem Olejniczakiem, Chórem Uniwersytetu Gdańskiego i znakomitymi solistami nagrał rzadko wykonywaną Małą Mszę Uroczystą Giacomo Rossiniego. Wykonanie to ukazało się na płycie wydanej przez Uniwersytet Gdański. W 2010 roku ukazał się album firmy DUX z muzyką Grażyny Bacewicz, zawierający między innymi I Kwintet fortepianowy w opracowaniu na fortepian i orkiestrę kameralną, który otrzymał nominację do nagrody „Fryderyk”. W 2013 roku nakładem firmy Polskie Nagrania ukazała się płyta z muzyką chorwackiego kompozytora-prezydenta Ivo Josipovića.Artysta prowadzi od wielu lat także ożywioną działalność kameralną i występuje z wieloma znanymi artystami i zespołami kameralnymi, między innymi z Sinfonią Varsovią, Orkiestrą Filharmonii Krakowskiej, Sinfonia Baltica, Capellą Cracoviensis, Polską Orkiestrą Radiową, Kwartetem Smyczkowym „DAFÔ”, Kwartetem Smyczkowym „Camerata”, Kwartetem Smyczkowym „Prima Vista”, Chórem Polskiego Radia w Krakowie, Elżbietą Towarnicką, Olgą Pasiecznik, Anną Radziejewską, Iwoną Sobotką, Bogusławą Dziel-Wawrowską, Januszem Olejniczakiem, Konstantym Andrzejem Kulką, Tomaszem Strahlem, Marcinem Nałęcz-Niesiołowskim, Wojciechem Michniewskim, Danielem Smithem, Magdaleną Bojanowicz i Januszem Wawrowskim. Od 2011 roku występuje z pianistką Anną Boczar w duecie fortepianowym „Chopin Piano Duo”. Jest autorem opracowania wszystkich utworów orkiestrowych Fryderyka Chopina w wersji na fortepian z towarzyszeniem kwartetu smyczkowego, wydanych przez Polskie Wydawnictwo Muzyczne.

Wokalistka, altowiolistka, aranżerka i producentka muzyczna. Współpracuje miedzy innymi z Teatrem Barakah, Teatrem Variete w Krakowie. Zwyciężyła w jednej z pierwszych edycji programu „Szansa na sukces” (1997). W roku 2004 rozpoczęła się jej przygoda z muzyką klezmerską i etno. Powstał zespół QKT, obecnie Magda Brudzińska Klezmer Trio, który odwiedził niemal wszystkie festiwale klezmerskie i etno w Polsce i Europie. Jako jedyna z polskich wokalistek rozrywkowych jest zapraszana na festiwale klasycznej muzyki wokalnej :„Il Canto”, „Gloria”, „Chanterell”, czy jubileuszowa edycja 50. festiwalu Moniuszkowskiego w Kudowie – „Moniuszko po klezmersku” Współpracuje z fundacją „Świat ma sens” i grupą „Baron and Bereś Production”. Bardzo wyjątkowy był multimedialny projekt „ I była miłość w Gettcie”, poświęcony życiu Marka Edelmana, oraz Wypominkach Tischnerowskich (Łopuszna i Warszawa).

Ukończył Akademię Muzyczną im. Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie prof. Jerzego Jurka. Jako stypendysta rządu francuskiego kontynuował studia w Conservatoire Paul Dukas w Paryżu w klasie prof. Maksa Bonnay’a. Współpracował z orkiestrami większości polskich filharmonii, m.in.: NOSPR, Orkiestra Polskiego Radia ,,Amadeus”, Sinfonietta Cracovia, Polska Orkiestra Radiowa, Orkiestra AUKSO, „Capella Bydgostiensis”, Camerata Academia, „Vratislavia”. Dresdner Philharmoniker, Philharmonie Meinengen, pod batutą takich dyrygentów jak: Agnieszka Duczmal, Hector Guzman, Zsolt Hamar, Reinbert de Leeuw, Jerzy Maksymiuk, Jiři Malat, Charles Olivieri-Munroe, Michał Nesterowicz, Reinhard Petersen, Daniel Raiskin, Mirosław Skoryk, Stefanos Tsialis, Krzysztof Urbański. Lucas Vis, Tadeusz Wojciechowski, Ryszard Zimak. Wspólnie koncertował z takimi artystami jak: Roby Lakatos, Ivan Monighetti, Julius Berger, Susana Moncayo von Hase, Krzysztof Jakowicz, Konstanty Andrzej Kulka, Tomasz Strahl, Andrzej Bauer, Michał Nagy, Vadim Brodski, Waldemar Malicki, Paweł Gusnar, Royal String Quartet. W 2003 roku ukazała się jego płyta nagrana dla wytwórni SonyClassical z solowymi i kameralnymi dziełami Astora Piazzolli, która otrzymała nagrodę Akademii Fonograficznej Fryderyk 2003 w kategorii „Najlepszy album – muzyka kameralna”. Dokonał licznych nagrań dla Polskiego Radia i Telewizji, a także muzyki filmowej, teatralnej i rozrywkowej. W 2016 roku wybrany został rektorem Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina. Odznaczony Brązowym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis.

Kontrabasista, gitarzysta basowy, kompozytor i aranżer. Absolwent Akademii Muzycznej w Krakowie w klasie kontrabasu jazzowego. Jest muzykiem wszechstronnym, odnajduje się w wielu gatunkach muzycznych. Jest aktywny zarówno na scenie jazzowej, jak i rockowej oraz klezmerskiej.W 2009 roku brał udział w XVII Warsztatach Jazzowych w Brzozowie gdzie wykładowcami byli uznani polscy muzycy jazzowi m. in. Wojciech Groborz, Adam Kowalewski, Piotr Baron, Robert Majewski.

„..a real artist, who I look forward to hearing again” New York Concert Review Inc.

Marcin Koziak urodził się w 1989 roku w Krakowie, w rodzinie o muzycznych tradycjach. W wieku dziesięciu lat wygrał swój pierwszy ogólnopolski konkurs pianistyczny, a rok później debiutował z Orkiestrą Filharmonii Krakowskiej.

Mimo młodego wieku, koncerty zaprowadziły go już do 22 krajów Europy, Azji i Ameryki Północnej; występuje w Niemczech, Francji, Włoszech, Szwajcarii, Austrii, Wielkiej Brytanii, Rosji, Izraelu, USA, Japonii, Chinach, Szwecji, Norwegii, Islandii, Estonii, Rumunii, Chorwacji, Gruzji, na Wyspach Kanaryjskich, Ukrainie i na Węgrzech w renomowanych salach takich jak Tokyo International Forum, Forbidden City Concert Hall (Pekin), National Centre for the Performing Arts (Pekin), Art Center of Kobe (Kobe, Japonia), Bass Performance Hall (Fort Worth, USA), Peabody Auditorium (Daytona Beach, USA), Ferguson Center for the Arts (Newport News, USA), Detroit Music Hall, Mechanics Hall (Worcester, USA), The Palladium (Carmel, USA), C.Y. Stephens Auditorium (Ames, USA), Renée and Henry Segerstrom Concert Hall (Costa Mesa, USA), Lehman Center for the Performing Arts (Nowy Jork), Cadogan Hall (Londyn), Salle Cortot (Paryż), Filharmonii Narodowej i Operze Narodowej w Warszawie, nowej Sali Koncertowej NOSPR w Katowicach, Auditorium di Milano, Wielkiej Sali Konserwatorium Genewskiego, Verdi Hall w Mediolanie, Auditorio Alfredo Kraus (Las Palmas) czy Vatroslav Lisinski Concert Hall w Zagrzebiu.

Miał zaszczyt współpracować z Alexandrem Lazarevem, Antonim Witem, George’m Tchitchinadze, Jerzym Maksymiukiem, Xieyang Chen, Maximiano Valdésem, Yip Wing-sie, Charles’em Olivieri-Munroe, Markiem Pijarowskim, Massimiliano Caldim, Stanisławem Krawczyńskim, Michałem Dworzyńskim, Bogusławem Dawidowem, José Maria Florêncio, Ernstem van Tielem występując z wieloma znanymi orkiestrami : China National Symphony Orchestra, Orkiestra Filharmonii Narodowej w Warszawie, Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia, Royal Philharmonic Concert Orchestra, Sinfonia Varsovia, Hong Kong Sinfonietta, Sinfonietta Cracovia, Zagreb Philharmonic Orchestra, Orquestra Filarmonica de Gran Canaria, Orkiestrą Akademii Beethovenowskiej, Polską Orkiestra Sinfonia Iuventus, orkiestrami Filharmonii Krakowskiej, Bałtyckiej, Poznańskiej, Łódzkiej, Pomorskiej…

Oprócz solowych recitali oraz koncertów symfonicznych Marcin Koziak ma również przyjemność występować na recitalach kameralnych z Aleksandrą Kuls, a także z Bartoszem Koziakiem oraz Agatą Szymczewską.

Pianista koncertował na wielu znaczących festiwalach oraz cyklach koncertowych : La Roque d’Anthéron International Piano Festival, Chopin i jego Europa, Rubinstein Piano Festival, La Folle Journée au Japon, La Folle Journée au Varsovie, ASEM Culture and Arts Festival, Międzynarodowym Festiwalu Chopinowskim w Dusznikach Zdroju, Kiev Summer Music Evenings oraz na wielu innych, zapraszany do Genewy, Paryża, Aix-en- Provence, Mediolanu, Warszawy, Krakowa, Łodzi, Katowic…

W 2016 roku wyjechał na tournée po Stanach Zjednoczonych, podczas którego zagrał 33 koncerty z Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Bałtyckiej. Wykonując koncerty Beethovena, Chopina oraz Czajkowskiego wystąpił m.in. w Nowym Jorku, Detroit, Las Vegas, Costa Mesa (Kalifornia), Fairfax (Wirginia), Daytona Beach (Floryda) i wielu innych.

1 marca 2010 artysta wystąpił na Gali Otwarcia Muzeum Fryderyka Chopina w Warszawie w dniu 200. rocznicy urodzin kompozytora, a 1 lipca 2011 na galowym koncercie w Termach Karakalli w Rzymie, zorganizowanym z okazji inauguracji Polskiej Prezydencji w Unii Europejskiej. 4 maja 2011 miał zaszczyt wystąpić dla Jej Wysokości Królowej Szwecji Sylwii i Pierwszej Damy Rzeczpospolitej Polskiej Anny Komorowskiej podczas oficjalnej wizyty JW w Polsce.

Jego koncerty były transmitowane przez japońskie radio Ottava, radio France Musique, Polskie Radio i Telewizję Polską. Posiada w swoim w dorobku dwie płyty z muzyką Fryderyka Chopina.

Jest laureatem licznych nagród na międzynarodowych konkursach pianistycznych, m.in. I nagrody na II Międzynarodowym Konkursie Chopinowskim dla Młodych Pianistów (Budapeszt 2006), II nagrody i trzech nagród dodatkowych na VII Międzynarodowym Konkursie Młodych Pianistów „Arthur Rubinstein in memoriam” (Bydgoszcz 2007), III nagrody na X Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym (Hastings, Wielka Brytania, 2014); jest również półfinalistą i laureatem trzech nagród pozaregulaminowych XVI Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie (2010), jak również półfinalistą XIV Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Artura Rubinsteina w Tel Awiwie (2014) oraz XVI Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Giny Bachauer w Salt Lake City (2014).

Marcin Koziak studiował u wspaniałych pedagogów: profesora Stefana Wojtasa w Akademii Muzycznej w Krakowie oraz profesora Tamasa Ungara w Texas Chrisitian University w Fort Worth (USA). Uczestniczył również w kursach mistrzowskich oraz pobierał cenne wskazówki artystyczne od takich pedagogów – artystów jak Yoheved Kaplinsky, Sergei Babayan, Jacques Rouvier, Andrzej Jasiński, Kaja Danczowska, Katarzyna Popowa-Zydroń, Neal Larrabee czy Daejin Kim.

Mieszka w Krakowie wraz z żoną Aleksandrą i synem Jasiem.

Jan Kalinowski (ur. 1982) kształcił się w Krakowie, Paryżu i Stuttgarcie u prof.: Witolda Hermana, Paula Julien i Petera Bucka. Uczestniczył w kursach mistrzowskich u tak znanych artystów jak: David Geringas, Ivan Monighetti i Arto Noras. Jest stypendystą fundacji polskich i zagranicznych, a także Miasta Krakowa; Województwa Małopolskiego oraz Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Uczestniczył w licznych konkursach i festiwalach, otrzymując nagrody oraz pochlebne recenzje. Nagrywał dla radia i telewizji, m.in. koncerty wiolonczelowe Witolda Lutosławskiego (Libańska Orkiestra Narodowa; Azerbejdżańska Orkiestra Narodowa) i Marka Stachowskiego (Orkiestra Akademii Beethovenowskiej). Wydał dwie monograficzne płyty kompaktowe dla firmy DUX z muzyką Aleksandra Tansmana (2009) i Fryderyka Chopina (2010). W 2013 r. nagrał płytę Polska Muzyka Wiolonczelowa zawierającą utwory na składy od jednej do ośmiu wiolonczel. W 2014 r. ukazała się płyta Dedykacje nagrana wraz z pianistą Markiem Szlezerem, z utworami napisanymi dla artystów przez krakowskich kompozytorów. Następna płyta Krzysztof Penderecki – utwory kameralne, opublikowana z okazji 80. urodzin maestro, otrzymała nagrodę Gramophone Editor’s Choice w lutym 2015 r. i nominację do Narody Akademii Fonograficznej Fryderyk 2015. Jako solista występował m.in. pod batutą Raufa Abdullayeva, Łukasza Borowicza, Wojciecha Czepiela, Jacka Rafała Delekty, Michała Dworzyńskiego, Jacka Kaspszyka, Adama Klocka, Pawła Kotli, Pawła Przytockiego, Daniela Rajskina, Jacka Rogali, Macieja Tworka i Antoniego Wita. Jan Kalinowski od 2005 r. jest związany zawodowo z krakowską Akademią Muzyczną, gdzie obecnie pracuje na stanowisku adiunkta w Katedrze Wiolonczeli i Kontrabasu i prowadzi swoją klasę wiolonczeli.

Blowjob